ΒΑΣΙΛΗ Μ’ ΚΑΤΣΕ ΦΡΟΝΙΜΑ

 

Πλησιάζει η 25^η Μαρτίου, εθνική επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης. Μετά από καιρό αποφάσισα να γράψω δυο λόγια –όχι δικά μου-, στην μνήμη αυτών με τις λερές φουστανέλες που δεν θέλησαν να έχουν την μοίρα του ραγιά που τους επιφύλασσαν άλλοι γι’ αυτούς. Γι ‘αυτούς που πήραν τα όπλα και βγήκαν στα βουνά για να ζήσουν ελεύθεροι και όχι υποταγμένοι «νοικοκύρηδες». Για τους αγωνιστές που οι σύγχρονοί τους, τους αποκάλεσαν Κλέφτες και «άτακτους» ,ενδεικτικές λέξεις που μόνο αποδοχή δεν μαρτυρούν.  Μια συνοπτική αναφορά των πραγματικών ιστορικών γεγονότων για τους προγόνους μας που θέλησαν να ζήσουν ελεύθεροι, μέσα από τους στίχους ενός κλέφτικου τραγουδιού  που μέσα σε λίγες γραμμές περιγράφει αυτό που προσπαθούν μέσα σε χιλιάδες σελίδες βιβλίων να περιγράψουν, εξηγήσουν, παραμορφώσουν, αποκρύψουν , εκατοντάδες  «συγγραφείς» και «ιστορικοί».

Ένα τραγούδι που στις μέρες μας εξακολουθεί να τρομάζει και να λογοκρίνεται από τους σύγχρονους νέο-ραγιάδες που θέλουν να τα έχουν καλά με τους σύγχρονους νέο-κοτζαμπάσηδες. Όσο και να ψάξει κανείς δεν θα βρει το  τραγούδι να τραγουδιέται με τους αυθεντικούς στίχους. Οι επίμαχοι στίχοι έχουν αφαιρεθεί και έχουν προστεθεί άλλοι που είναι αυθαίρετοι και αλλοιώνουν το πραγματικό νόημα του τραγουδιού. Είναι κατάλληλα προσαρμοσμένοι ώστε το τραγούδι να ακούγεται και να χορεύεται  σήμερα  σε επετείους υποκρισίας και λησμονιάς .

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ (ΒΑΣΙΛΗ Μ’ ΚΑΤΣΕ ΦΡΟΝΙΜΑ) ΚΛΕΦΤΙΚΟ

«Βασίλη, κάτσε φρόνιμα, να γένεις νοικοκύρης,
για ν' αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες,
χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια* να δουλεύουν.

- Μάνα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,
και να 'μαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.*

Φέρε μου τ' αλαφρό σπαθί και το βαρύ τουφέκι,
να πεταχτώ σαν το πουλί ψηλά στα κορφοβούνια,
να πάρω δίπλα τα βουνά, να περπατήσω λόγγους,*
να βρω λημέρια* των κλεφτών, γιατάκια* καπετάνων•
και να σουρίξω* κλέφτικα, να σμίξω τους συντρόφους,
που πολεμούν με την Τουρκιά και με τους Αρβανίτες».

Πουρνό* φιλεί τη μάνα του, πουρνό ξεπροβοδιέται.
«Γεια σας βουνά με τους γκρεμνούς, λαγκάδια με τις πάχνες!
- Καλώς το τ' άξιο το παιδί και τ' άξιο παλικάρι».

Ν.Γ. Πολίτη, Δημοτικά τραγούδια, Γράμματα

* κοπέλια: παιδιά * στους γερόντους: στους προεστούς * λόγγοι: δασωμένες εκτάσεις * λημέρια, γιατάκια: κρυψώνες των κλεφτών στα βουνά * να σουρίξω: να σφυρίξω * πουρνό: πρωί

Ακολουθεί μια σύγχρονη παρουσίαση του τραγουδιού από τη δημόσια τηλεόραση της ΕΡΤ.

https://youtu.be/Ic72NcrJEJI

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 2015 ΟΤΑΝ ΑΓΝΟΗΘΗΚΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Με την αφορμή της συμπλήρωσης 7 χρόνων από την διενέργεια του Δημοψηφίσματος, αποφάσισα να γράψω δυο λόγια για αυτές τις τραγικές μέρες που σηματοδότησαν την αρχή του τέλους της Μεταπολίτευσης.

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι ο Λαός συσπειρώθηκε και ύψωσε συνειδητά το ανάστημα του απέναντι στο ευρωπαϊκό διευθυντήριο, με Capital Controls σε ισχύ, με κλειστές τράπεζες, με ΜΜΕ να απειλούν και να τρομοκρατούν σε 24ωρη βάση.

Τυπικά, το δημοψήφισμα είχε ως ερώτημα την αποδοχή ή όχι του «take or leave it» πακέτου προτάσεων Γιούνγκερ. Στην πραγματικότητα, ελάχιστοι από τα 3,5 εκατομμύρια που ψήφισαν «Όχι» είχαν στο μυαλό τους τις προτάσεις Γιούνγκερ. Ψήφισαν, στο συντριπτικό όσο και απροσδόκητο 62,5%, για την αξιοπρέπεια της χώρας και για το δικαίωμα του λαού σε ένα ανθρώπινο μέλλον. 

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, η θέληση του ελληνικού λαού αγνοήθηκε. Αυτό ονομάζεται Συνταγματική Εκτροπή  και όχι επώδυνος συμβιβασμός όπως τον χαρακτηρίζουν κάποιοι που εξακολουθούν μετά από 7 χρόνια να στηρίζουν αυτή την πολιτική ανωμαλία.

Το έγκλημα ενάντια της δημοκρατίας και του ελληνικού λαού ολοκληρώθηκε λίγες μέρες αργότερα όταν ψηφίστηκε από την συντριπτική πλειοψηφία του Κοινοβουλίου(220 βουλευτές) το 30 Μνημόνιο.

Τα οδυνηρά αποτελέσματα αυτών των αποφάσεων που πάρθηκαν ερήμην του ελληνικού λαού τα βιώνουμε μέχρι σήμερα. Η απουσια δημοκρατίας, η κατάργηση βασικών ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, η ανύπαρκτη οικονομία, η ανύπαρκτη προστασία από φυσικές καταστροφές, η αμφισβήτηση της εθνικής μας υπόστασης, είναι μερικά από αυτά. 

Σήμερα 7 χρόνια μετά η Μεταπολίτευση είναι κλινικά νεκρή. Λύσεις δεν υπάρχουν και μια μεγάλη μερίδα του λαού έχει απορρίψει τους πάντες και υπάρχει μια τάση ριζοσπαστικοποίησης. Τα πρόδρομα φαινόμενα πυκνώνουν και μια εξέγερση γίνεται όλο και πιο ορατή ως πιθανότητα.

Οπως στρώνει ο καθένας , κοιμάται... 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΦΙΛΜ

Σαν σήμερα απελευθερώθηκε η Αθήνα από τους ναζί το 1944. Αυτή η επέτειος δεν εορτάζεται όπως πρέπει και μπορώ να πω αποσιωπάται. Ο λόγος είναι ότι αυτό που συνέβη τελικά ήταν η αλλαγή του τυράννου και όχι το τέλος της Κατοχής. Έφυγαν οι ναζί ήρθαν οι Εγγλέζοι. Οι κουκουλοφόροι συνεργάτες των ναζί πέταξαν την κουκούλα και φόρεσαν το προσωπείο του εθνικόφρονα. Από επικηρυγμένοι (συμφωνία της Καζέρτας) βρέθηκαν κυνηγοί και τιμωροί (συμφωνία της Βάρκιζας) το επίσημο ελληνικό κράτος του αντάμειψε με κρατικές θέσεις αξιώματα ,θαλασσοδάνεια. Και ο λαός το αιώνιο υποζύγιο εξακολουθούσε να πληρώνει με αίμα. Από τότε μέχρι σήμερα το μόνο που έχει αλλάξει είναι οι τύραννοι. Εξακολουθούμε να γιορτάζουμε το ΟΧΙ στον τύραννο, τον φασισμό, στο σκοτάδι. Ο πόλεμος δεν τελείωσε για τους Έλληνες.

Ακολουθεί μια 11λεπτη ταινία ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ από την ημερα της Απελευθέρωσης. Την ταινία την έχει γυρίσει,επιμεληθεί και σχολιάζει ο γνωστός σκηνοθέτης Φιλοποίμην Φίνος . Η ταινία είχε "χαθεί" δεκαετίες γιατί περιέγραφε εικόνες που δεν έπρεπε να υπάρχουν ως εικόνες στην μνήμη του ελληνικού λαού. Το 1999 ο σκηνοθέτης Ροβήρος Μανθούλης την ανακάλυψε αλλά δεν προβλήθηκε ποτέ αυτούσια(εξηγησα παραπάνω το λόγο) και τελικά κατέληξε στα υπόγεια της ΕΡΤ. Το φιλμ κυκλοφορεί στο διαδίκτυο από όπου το βρήκα και το κοινοποιώ ως ελάχιστο φόρο τιμής στον ελληνικό λαό που δεν γονάτισε ποτέ και εξακολουθεί να πληρώνει με αίμα την ύπαρξή του.

Αφιερώστε 11 λεπτά να δείτε την άγνωστη σε πολλούς ιστορική αλήθεια.

https://youtu.be/jkj87vl2PEI

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

Σήμερα συμπληρώνονται 200 χρόνια από των ξεσηκωμό των Ελλήνων, που οδήγησε στη δημιουργία του Ελληνικού κράτους. Η Επανάσταση του 1821 δεν υπήρξε ένα μεμονωμένο ιστορικό γεγονός αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας αλλαγής που σηματοδότησε την πτώση των Αυτοκρατοριών, τελευταίο στάδιο εξέλιξης του συστήματος της φεουδαρχίας και τη γέννηση του έθνους -κράτους. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται πολλά επαναστατικά κινήματα που έλαβαν χώρα σε όλο τον κόσμο, με γνωστότερα την Αμερικανική Επανάσταση καθώς και τη Γαλλική Επανάσταση. Κοινή γεννεσιουργός αιτία  όλων αυτών των κινημάτων ήταν η καταπίεση του απλού λαού από την καθεστηκυία τάξη.

Σήμερα βρισκόμαστε και πάλι στο μεταίχμιο μιας μετάβασης, από τη Δημοκρατία στη Μετα-Δημοκρατία των αγορών. Η καταπίεση των λαϊκών μαζών από τους αρχιτέκτονες της Παγκοσμιοποίησης είναι παραπάνω από φανερή. 

Ειδικότερα στην Ελλάδα ο επίσημος εορτασμός των 200 χρόνων της Επανάστασης έχει προκαλέσει δυσφορία και προβληματισμό , για να μη πω κάτι βαρύτερο, στον απλό ελληνικό λαό, Κάτι που είναι ορατό στα δημοσιευματα και τα δεκάδες αρνητικά σχόλια στο διαδίκτυο. Οχι ανεξηγητα. Ο λαός έχει αποκλειστεί από τις εκδηλώσεις αφού του έχει επιβληθεί υποχρεωτικός εγκλεισμός λόγω της πανδημίας. Παράλληλα χάνονται καθημερινά δεκάδες πολίτες εξαιτίας της αδυναμίας του συστήματος υγείας να ανταποκριθεί στην δύσκολη περίσταση. Είναι απαράδεκτο και προσβλητικό για τους πολίτες να χάνονται καθημερινά άνθρωποι και ταυτόχρονα να εορτάζεται ένας λαϊκός ξεσηκωμός με τρόπο που θυμίζει κλειστή  ιδιωτική εκδήλωση μιας κοινωνικής ελίτ, ξεκομμένης από την πραγματικότητα.

Ο λαός δεν είναι αμνήμων, αφελής και άπατρις. Ανάλογα με τις συνθήκες αντιδρά και πράττει. Έτσι δεν είναι αστήρικτο αυτό που υποστηρίζουν μερικοί. Οτι δημιουργείται μια τάση ριζοσπαστικοποίησης και απομάκρυνσης από τα πολιτικά κόμματα μιας μεγάλης μερίδας των πολιτών.

Το παρακάτω τραγούδι εντάσσεται στον κύκλο των κλέφτικων τραγουδιών. Εξηγεί με απλό λαϊκό τρόπο τις αιτίες που οδήγησαν τον νεαρό Βασίλη να βγει στην παρανομία. Να γίνει Κλέφτης και να αποτελέσει το κύτταρο ενός οργανισμού, της Κλεφτουριάς, που οδήγησε στην Επανάσταση και τη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους.

Βρ'ισκετε άραγε ομοιότητες με την σημερινή πραγματικότητα;. Υπάρχει στις μέρες μας ένας Βασίλης ; αν ναι, ποιος μπορεί να είναι;

Χρόνια Πολλά και καλή Λευτεριά. (Μια ευχή που ακούω όλο και συχνότερα τον τελευταίο καιρό από πολλούς ανθρώπους .)

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ , ΚΛΕΦΤΙΚΟ.

Βασίλη, κάτσε φρόνιμα, να γένεις νοικοκύρης,,
για ν' αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες,
χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια* να δουλεύουν.
- Μάνα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,
και να 'μαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.*
Φέρε μου τ' αλαφρό σπαθί και το βαρύ τουφέκι,
να πεταχτώ σαν το πουλί ψηλά στα κορφοβούνια,
να πάρω δίπλα τα βουνά, να περπατήσω λόγγους,*
να βρω λημέρια* των κλεφτών, γιατάκια* καπετάνων•
και να σουρίξω* κλέφτικα, να σμίξω τους συντρόφους,
που πολεμούν με την Τουρκιά και με τους Αρβανίτες».

Πουρνό* φιλεί τη μάνα του, πουρνό ξεπροβοδιέται.
«Γεια σας βουνά με τους γκρεμνούς, λαγκάδια με τις πάχνες!
- Καλώς το τ' άξιο το παιδί και τ' άξιο παλικάρι».

                                                         Ν.Γ. Πολίτη, Δημοτικά τραγούδια,

* κοπέλια: παιδιά,υποτακτικός * στους γερόντους: στους προεστούς * λόγγοι: δασωμένες εκτάσεις * λημέρια, γιατάκια: κρυψώνες των κλεφτών στα βουνά * να σουρίξω: να σφυρίξω * πουρνό: πρωί

80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

 

Φέτος συμπληρώνονται 80 χρόνια από το μεγαλειώδες ΟΧΙ που είπε ο ελληνικός λαός στον φασισμό. Το ΟΧΙ δεν ειπώθηκε απλά ως απάντηση σε κάποιο τελεσίγραφο. Απαντήθηκε στην πράξη πάνω στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου από Έλληνες που μέχρι πριν λίγες μέρες πάσχιζαν να ορθοποδήσουν μέσα σε μια οικονομική κρίση που έφερε την πτώχευση 8 χρόνια νωρίτερα, το 1932. Η Ελλάδα του 1940 δεν διέφερε πολύ από την σημερινή Ελλάδα του 2020 όπως φυσικά και η εποχή μας από την εποχή του Μεσοπολέμου.

Τότε η παγκόσμια οικονομική κρίση που χτύπησε την Αμερική το 1929 ξεχύθηκε, πραγματική πανδημία, σε όλο τον πλανήτη. Γέννησε τον φασισμό και τον ναζισμό.Δυο μαύρα φίδια τέκνα του καπιταλιστικού συστήματος που προσπαθούσε να ορθοποδήσει με μια επανεκκίνηση που θα γινόταν μέσω ενός πολέμου ο οποίος θα ξεκινούσε από τα δυο προαναφερόμενα αγαπημένα τέκνα του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι απορίας άξιο ,για κάποιον που δεν έχει μελετήσει Ιστορία να αντιληφθεί, πως μια κατεστραμμένη και ταπεινωμένη από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο Γερμανία κατάφερε να αποκτήσει πανίσχυρο στρατό με σύγχρονα όπλα σε όλα τα πεδία μέσα σε ελάχιστα χρόνια, έχοντας ως ηγέτες μια μικρή ομάδα ναρκομανών και ψυχικά ανισόρροπων ανθρώπων.Οι δυνάμεις του Άξονα ταρακούνησαν με την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα τους όλον τον πλανήτη, μέχρι που βρέθηκαν απέναντι στην αμελητέα και πτωχευμένη Ελλάδα. Μια Ελλάδα όπου η πολιτική ηγεσία και η οικονομική ελίτ της εποχής ήταν προσκυνημένες στους ξένους παράγοντες, Γερμανία, Αγγλία και των δορυφόρων αυτών. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι οι μυστικές υπηρεσίες των παραπάνω πρεσβειών αλώνιζαν στα τότε υπουργεία και τα μεγάλα Αθηναϊκά σαλόνια. Η πολιτική ηγεσία που δεχόταν μεγάλη πίεση από τα αντίπαλα στρατόπεδα ήταν φιλοφασιστική αλλά αλληθώριζε και προς την Αγγλία αφού μέχρι το 1940 η τελευταία ακολουθούσε μια πολιτική κατευνασμού του Θηρίου. Το φιλο φασιστικό καθεστώς του Μεταξά είχε κάνει τεράστιες υποχωρήσεις στην προκλητικότητα των Ιταλών που μήνες πριν επιτεθούν είχαν προβεί σε πολλά επεισόδια με κορυφαίο και πιο γνωστό τον τορπιλισμό της ΕΛΛΗΣ ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στην Τήνο.Έτσι φτάσαμε στο τελεσίγραφο της 28ης Οκτωβρίου του 1940 όπου ο φασίστας Μουσολίνι ζητούσε από τον Μεταξά γη και ύδωρ. Ο πόλεμος ήταν μονόδρομος. Η στρατιωτική, πολιτική και στρατιωτική ελίτ των Αθηνών περισσότερο ετοιμάζονταν για την νέα κατάσταση που θα δημιουργούνταν την επομένη του πολέμου παρά για μια σθεναρή αντίσταση. Αυτό πλέον αποδεικνύεται τόσο από τις αρχικές εντολές του Επιτελείου όσο και από τον τρόπο με τον τρόπο που αντιμετώπισαν την Γερμανική επίθεση και την Γερμανική Κατοχή λίγο αργότερα. Ο παράγοντας που αιφνιδίασε τους πάντες ήταν η απίστευτη δύναμη του ελληνικού λαού που από την πρώτη κιόλας ώρα κατέβηκε με ορμή και ενθουσιασμό στους δρόμους για να πάει να παρουσιαστεί στο Μέτωπο, αδιαφορώντας για τον ελλιπή εξοπλισμό, τον κακό εφοδιασμό, τον υποτυπώδη ρουχισμό. Αυτός ο λαός μπορεί στο τέλος να ηττήθηκε αλλά δεν παραδόθηκε ποτέ. Είναι χαρακτηριστικό ένα σχόλιο του Χίτλερ σχετικά με την μαχητικότητα του Έλληνα στρατιώτη. Ήταν ο μοναδικός στρατιώτης από όσους είχαν αντιμετωπίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή που όχι απλά δεν πανικοβάλλονταν από τις σειρήνες των Στούκας αλλά έμενε στη θέση του και προσπαθούσε να καταρρίψει αυτό το τρομερό αεροπλάνο με το τουφέκι του.

Αντιπαραβάλλοντας τις τότε συνθήκες με τις σημερινές , μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτό ότι η ομοιότητά τους είναι κάτι παραπάνω από ορατή. Σήμερα η Ελλάδα δέχεται πάλι επίθεση από το καινούργιο τέκνο του φασισμού τον Ερντογάν που ηγείται μιας χώρας που προσομοιάζει σε πολλά σημεία με την ναζιστική Γερμανία. Οι ελιτ των Αθηνών έχουν σχεδόν παρόμοια συμπεριφορά με αυτές του 1940. Τώρα όπως και τότε, δεν υπάρχει ισχυρή βούληση (το ονομάζουν ψυχραιμία και νηφαλιότητα) σθεναρής υπεράσπισης κυριαρχικών δικαιωμάτων στο πεδίο που πραγματοποιούνται οι τουρκικές προκλήσεις. Φταίνε οι αέρηδες που παρασύρουν τα ερευνητικά σκάφη; Δυνάμεθα να ασκήσουμε κυριαρχικά δικαιώματα αλλά δεν μπορούμε επειδή φοβόμαστε την αναμέτρηση όπως υποστήριξε στη Βουλή ο πρωθυπουργός και όλοι οι πρωθυπουργοί από το 1995 μέχρι σήμερα; Κάποτε θα δοθούν οι απαντήσεις από την Ιστορία. Σήμερα ψάχνουν για στηρίγματα αποκλειστικά στους ξένους παράγοντες στων οποίων τα χέρια  έχουν αφήσει την τύχη της πατρίδας. Στην Ε.Ε., στην Γερμανική καγκελαρία, στο ΝΑΤΟ, στους Αμερικανούς χωρίς μέχρις στιγμής να υπάρχει ουσιαστική ανταπόκριση.  Τότε υπήρχε η Μεταξική δικτατορία με όλες τις απαγορεύσεις και διώξεις της εποχής στο όνομα ενός αόρατου κινδύνου που ονομάζονταν κομμουνισμός (Ο κομμουνισμός στην Ελλάδα ουδέποτε απέκτησε διψήφιο ποσοστό). Σήμερα υπάρχει πάλι ένας αόρατος κίνδυνος που ονομάζεται "πανδημία" στο όνομα της οποίας έχουν γίνει αναστολή βασικών συνταγματικών ελευθεριών και έχει θεσπιστεί  το νομικό πλαίσιο που περιλαμβάνει μέχρι και βαριές ποινές φυλάκισης.Φαίνεται, όμως, ότι πλησιάζει η στιγμή που θα έρθει και το τελεσίγραφο. Τότε θα έρθει η ώρα του λαού τον οποίο  έχουν βάλει στην γωνιά όπως και τότε. 

Όταν λοιπόν έρθει αυτή η οριακή στιγμή ο λαός θα πράξει όπως και τότε. Άλλωστε για εμάς ο πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ.

Στη μνήμη αυτών που χάθηκαν αναρτώ το παρακάτω ντοκουμέντο για να θυμίσω τι εστί ελληνικός λαός και ποιοι είναι οι φίλοι του

https://youtu.be/DRCigieoOYs

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Στις 9 Μαΐου του 1945 οι σοβιετικοί στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού υψώνουν τη σημαία με το σφυροδρέπανο στη στέγη του Ράιχσταγκ στο Βερολίνο και η ναζιστική Γερμανία συνθηκολογεί άνευ όρων. Οι τελευταίοι υψηλόβαθμοι Ναζί του Βερολίνου παραδίδονται στις Σοβιετικές Δυνάμεις του στρατάρχη Ζούκοφ. Ανάμεσά τους και ο στρατάρχης Καϊτέλ.(φωτ. στην κορφή).

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Απεχθάνομαι τις παντός είδους παγκόσμιες ημέρες. Είναι η απόδειξη για το πόσο άγαρμπα προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας.Πόσο αφελείς είμαστε όταν προσπαθούμε μέσα από μια ετήσια επέτειο να στοιβάξουμε όπως όπως όσα θα έπρεπε να κάνουμε και δεν το πράξαμε. Στο μεσαίωνα υπήρχαν τα συγχωροχάρτια του Πάπα. Σήμερα οι επέτειοι.

Η φωτογραφία στην κορφή έχει τραβηχτεί πριν περίπου μισό αιώνα κρύβει έναν ισχυρό συμβολισμό, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύει ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα. Απεναντίας οι καιροί γίνονται σκοτεινότεροι... όπως φαίνεται και στην φωτογραφία ακριβώς από κάτω.

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Πέρασαν 45 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την αιματηρή καταστολή της. Ήμουν παιδί και γέρασα. Αυτές τις μέρες κάθε χρόνο συνηθίζεται να γίνονται διάφορες εκδηλώσεις μνήμης για τα γεγονότα που συνέβησαν το Νοέμβριο του 1973. Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σε τέτοιες επετείους το ζητούμενο, η ανάδειξη του πραγματικού νοήματος του ιστορικού γεγονότος , παραμένει στην βαριά σκιά που ρίχνουν πάνω του οι λαμπρές αλλά κούφιες εκδηλώσεις, οι ξύλινες δηλώσεις, τα αδιάφορα αφιερώματα, κάθε είδους καπηλευτών αυτής της εξέγερσης, που ξεκίνησε σαν φοιτητική και σε λίγες μέρες μεταμορφώθηκε σε παλλαϊκή.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μένα. Γιορτάζει η Πολεμική Αεροπορία. Όπως έχω ξαναγράψει αδιαφορώ για  γιορτές και επετείους που είναι κενές περιεχομένου και νοημάτων. Η σημερινή όμως γιορτή,έρχεται για να μου φέρει στο μυαλό δεκάδες προσωπικές αναμνήσεις από μια εποχή που υπήρξε από τις σημαντικότερες της ζωής μου. Σήμερα, λόγω της ημέρας, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από αυτές.

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940: Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο εορτασμός της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940 χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο στοιχείο που την κάνει να ξεχωρίζει από όλες τις άλλες επετείους σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι Έλληνες γιορτάζουν την κήρυξη ενός πολέμου,αποτέλεσμα της καθολικής άρνησής τους να αποδεχτούν τη βαρβαρότητα του ολοκληρωτισμού που φορούσε στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία τον μελανοχίτωνα του φασισμού.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑΣ ΘΛΙΒΕΡΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ

Ο πλανήτης Γη, ο τόπος που αναπτύχθηκε το ανθρώπινο είδος, είναι ένας πλανήτης που η δημιουργία της ζωής εξαρτάται και στηρίζεται σε πολλές και λεπτότατες ισορροπίες μεταξύ των 4 θεμελιωδών δυνάμεων του Σύμπαντος(Βαρύτητα, Ηλεκτρομαγνητισμός, Ασθενής και Ισχυρή πυρηνική δύναμη)και των αναλογιών μεταξύ των χημικών συστατικών που συνθέτουν όλο το φυσικό κόσμο έμβιο και μη.

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ

Σαν σήμερα πριν από 3 χρόνια ο Ελληνικός Λαός μίλησε. Είπε ΟΧΙ στα μνημόνια και στην υποταγή. Είπε ΟΧΙ με κλειστές τράπεζες,capital control, και με τους "δανειστές" να απειλούν με αποβολή από την νομισματική ένωση σε περίπτωση που οι Έλληνες επέλεγαν το ΟΧΙ.

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αποφάσισα να γράψω δυο λόγια για τη σημαία επειδή έχω αγανακτήσει με αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια παραμονές εθνικών επετείων , όπου οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο βασικές ομάδες  χλευάζοντας η μια ομάδα την άλλη με αφορμή την χρήση ή όχι της ελληνικής σημαίας ως ένα συμβολικό δείγμα εορτασμού της ημέρας. Μέσα από τις συζητήσεις ,σχόλια, άρθρα , διακρίνει κανείς ένα φανατισμό που απογοητεύει.Σημείο παρακμής και παράνοιας των καιρών μας. Θα περίμενα στις μέρες που ζούμε, με τον Τούρκο να εποφθαλμιά την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας να συζητάμε για άλλα πράγματα πιο ουσιαστικά και ζωτικά. Φαίνεται όμως ότι η περιπέτεια των μνημονίων δεν μας έχει διδάξει αρκετά ώστε να ωριμάσουμε και να αντιληφθούμε την πραγματικότητα. 

TA 13 ΛΕΠΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Τις μέρες που πέρασαν θέριεψε ο αντίλογος γύρω από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Βαρέθηκα να διαβάζω κλισέ αναρτήσεις  και ρητορικά ερωτήματα. Φυσικά και δεν απαντήθηκε το ερώτημα για το ποιος είπε τελικά το ΟΧΙ , όπως δεν έχει απαντηθεί για 7 χρόνια  τώρα πως τα καταφέραμε και παραδώσαμε αμαχητί την πατρίδα μας σε αυτούς που πολέμησαν με τους παππούδες μας πριν 77 χρόνια. Επειδή δεν πρόκειται να πάρω καμιά απάντηση αλλά ούτε και να δώσω γιατί θα πάει μάλλον στον βρόντο, θα προτιμήσω να σα πω μια ιστορία για έναν κυριολεκτικά μοναδικό άνθρωπο που παραλίγο, 13 μόλις λεπτά για την ακρίβεια, να καταφέρει αλλάξει το ρου της Παγκόσμιας ιστορίας, σύμφωνα πάντα με τους  Γερμανούς ιστορικούς που τον ξέθαψαν από την λήθη, δεκαετίες μετά την δολοφονία του, στο γύρισμα του 21ου αιώνα. Αν η ιστορία είναι αληθινή ή όχι αυτό θα το κρίνεται εσείς. 

Πρόκειται για τον Γκέοργκ Έσλερ. Έναν ταπεινό ξυλουργό που έζησε σε ένα χωριό της Νότιας Γερμανίας και ο οποίος ήταν ο μοναδικός που προέβλεψε την έναρξη του Β΄ΠΠ, και τι καταστροφικές συνέπειες θα έχει για τους Γερμανούς και για την ανθρωπότητα, στις αρχές του 1939. Έχοντας αυτή την πεποίθηση σφηνωμένη στο μυαλό του, αποφάσισε μόνος του να βάλει τέλος στην τυραννίδα του Χίτλερ. Καταστρώνοντας ένα αριστοτεχνικό σχέδιο και κατασκευάζοντας ένα εκρηκτικό μηχανισμό ακριβείας κατάφερε να τοποθετήσει μια βόμβα σε μια μπυραρία στο Μόναχο, όπου θα μιλούσε στις 9 Νοεμβρίου του 1939 ο Αδόλφος Χίτλερ με σκοπό να τον δολοφονήσει.
Όμως η Ιστορία είχε άλλη άποψη. Παρά τον τέλειο σχεδιασμό και την έκρηξη της βόμβας στον καθορισμένο χρονικό σημείο, ο Χίτλερ με το στενό του επιτελείο (Γκέμπελς, Χίμλερ,κλπ) έφυγε από τον χώρο 13 λεπτά νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης!! Έτσι η ανθρωπότητα έζησε την φρίκη ενός νέου πολέμου που άφησε πίσω του 60εκατομμύρια νεκρούς.
Ο Ελσερ συνελήφθη αν και βρίσκονταν πολύ μακριά από το περιστατικό έχοντας ,παραδόξως , πάνω του αρκετά τεκμήρια που τον ενοχοποιούσαν. Μετά από βασανιστήρια ομολόγησε την πράξη του, τα κίνητρα και το σχεδιασμό όλης της επιχείρησης. Παρά την μεγάλη προσπάθεια των ναζί να βρουν ποιος κρύβεται πίσω από την ενέργεια αυτού του απλού ξυλουργού δεν βρέθηκε τίποτε που να τον χαρακτηρίζει απλό εκτελεστικό όργανο κάποιας γερμανικής κομμουνιστικής οργάνωσης ή κάποιας μυστικής υπηρεσίας των εχθρών της Γερμανίας. Και πως να βρεθεί αφού ο Έλσερ ενήργησε μόνος του,σύμφωνα με τα διαβαθμισμένα έγγραφα της Γκεστάπο που είδαν το φως της δημοσιότητας το 1969. Έμεινε μόνος μπροστά στην Ιστορία, αφού κανείς άλλος δε πίστευε εκείνη τη χρονική στιγμή, οτι ο ναζισμός θα εξελίσσονταν σε ένα παγκόσμιο εφιάλτη. Έμεινε μόνος γιατί όλοι ακόμα και οι κομμουνιστές ριζοσπάστες αποδέκτηκαν την μοίρα τους και δεν πρόβαλαν καμιά αντίσταση όταν οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης-εργασίας από τους ναζί. Φυσικά τέτοιες μοναδικές και παράδοξες τρομοκρατικές ενέργειες ή αντιστασιακές πράξεις (ανάλογα από ποιο στρατόπεδο ιδεολογικό και συμφερόντων το βλέπει κάποιος) τραβούν τους συνομωσιολόγους όπως ο μαγνήτης τα ρινίσματα του σιδήρου. Έτσι έχουν ειπωθεί πολλά με το πιο "ακραίο" το σενάριο του πάστορα και θεολόγου Μάρτιν Νόιμαν γνωστού αντι-ναζί  και συγγραφέα του γνωστού ποιήματος που λανθασμένα αποδίδεται στον Μπρεχτ ""Πρώτα ήρθαν για τους Σοσιαλιστές και δεν μίλησα - γιατί δεν ήμουν σοσιαλιστής. εγώ......και δεν έμεινε κανένας να μιλήσει για μένα », ο οποίος υποστήριξε οτι ο Εσλερ ήταν κρυφό μέλος των Ες- Ες και ότι η απόπειρα ήταν μια καλοστημένη προπαγάνδα για να δείξει ότι ο Χίτλερ και οι υπόλοιποι μεγαλο-ναζί είχαν προστατευθεί από τον Θεό.
Επιστρέφω όμως στον Έλσερ.Ο Έλσερ πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου ως κρατούμενος με υψηλή προστατευτική επιμέλεια  μέχρι την ημέρα της δολοφονίας του από τους ναζί τον Μάιο του 1945 λίγες μόνο μέρες πριν οι συμμαχικές δυνάμεις εισέλθουν στο στρατόπεδο ως απελευθερωτές. Την εντολή για την δολοφονία την έδωσε ο ίδιος ο Χίτλερ με επιστολή προς τον διοικητή του Νταχάου. Εντύπωση προκαλούν οι λεπτομέρειες που αναφέρονται σε αυτή ειδικά όταν πρόκειται για έναν "τρομοκράτη" που είχε ξεχαστεί στο Νταχάου, αλλά και η λεπτότητα με την οποία χειρίζεται το όλο θέμα ο Χίτλερ που δεν δίστασε να σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους. Το πτώμα του νεκρού Έσλερ αποτεφρώθηκε αμέσως στους φούρνους του Νταχάου. Ο Έσλερ ξεχάστηκε όπως προείπα από τους ιστορικούς  και χρειάστηκαν πολλές δεκαετίες ώστε να αναγνωριστεί ως γερμανός ήρωας που έπραξε την πρώτη και πιο ουσιαστική αντίσταση έναντι του Χίτλερ.
Το 2003 εκατό χρόνια από την γέννηση του η μορφή του κυκλοφόρησε σε γραμματόσημο  που συνοδεύονταν από την φράση : Ήθελα να αποτρέψω τον πόλεμο.
Το 2015 κυκλοφόρησε μια ταινία με τίτλο : "13 λεπτά" που περιγράφει το γεγονός  της βομβιστικής ενέργειας και δίνει κάποια βιογραφικά στοιχεία του Έλσερ σε σκηνοθεσία Oliver Hirchbieger.
Αυτή την ταινία παρακολούθησα τις ημέρες που πέρασαν.

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017: ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΚΑΤΙ;

Σε λίγες μέρες πλησιάζει η επέτειος του ΟΧΙ. Πέρασαν 77 χρόνια από εκείνη την ημέρα που οι παππούδες μας αφήνοντας τη βόλεψή τους , τις οικογένειες τους, τις δουλειές τους, ξεχύθηκαν στα βουνά της Ηπείρου για να σταματήσουν την φασιστική Ευρώπη που εποφθαλμιούσε την πατρίδα μας. Πολλοί δε γύρισαν πίσω.Άλλοι γύρισαν πετσοκομμένοι. Και όλοι άφησαν ένα κομμάτι του εαυτού τους εκεί πάνω στα χιονισμένα βουνά. 
Η αυταπάρνηση των πάντων στο όνομα της ελευθερίας είναι από μόνη της μια ηρωική πράξη. Μια πράξη που φαντάζει στις μέρες μας αδιανόητη και καθόλου "ρεαλιστική". Σ' αυτά τα 77 χρόνια άλλαξαν πολλά για τους κατοίκους αυτού του τόπου.

43 ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Σαν σήμερα πριν 43 χρόνια ,το 1974, η χούντα υπό το βάρος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο κατέρρευσε και παρέδωσε την διακυβέρνηση της χώρας στον Κ.Καραμανλή.  Με άλλα λόγια αυτοί που ενώ απέτυχαν να κυβερνήσουν πριν το 1967 και η πολιτική τους ανικανότητα ήταν σε μεγάλο βαθμό ο παράγοντας που έφερε τη χούντα των συνταγματαρχών, επανήλθαν  ως ήρωες  για να αναλάβουν τα ηνία της χώρας σε μια κρισιμότατη στιγμή και με μια εθνική τραγωδία να βρίσκεται σε εξέλιξη. Σαν σήμερα λοιπόν αυτά τα άτομα,ευλογώντας τα γένια τους, αποφάσισαν να γιορτάζουν την επέτειο της έναρξης της Μεταπολίτευσης ή της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας. 
Τώρα πως ένας δημοκρατικός πολιτικός και μετέπειτα ονομαζόμενος "εθνάρχης" καταδέχτηκε να παραλάβει την εξουσία από τον πραξικοπηματία και διοικητή Αθηνών και Αττικής κατά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973,Φαίδωνα Γκιζίκη, είναι για τους περισσότερους ένα μάλλον ρητορικό ερώτημα. Όπως και ρητορικός ο προβληματισμός ότι ο Γκιζίκης παρέμεινε στην θέση του Προέδρου της...Δημοκρατίας μέχρι και το δημοψήφισμα για το Πολιτειακό (17 Δεκεμβρίου 1974).

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΥΓΕΙΑΣ (ΤΑ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΑ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ)

Σύμφωνα με στοιχεία Ελλήνων επιστημόνων, τα οποία συζητήθηκαν στο πλαίσιο Συνεδρίου Ψυχικής Υγείας, καταγράφεται ανησυχητική αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης στην Ελλάδα κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, ιδιαίτερα εξαιτίας χρεών και απειλών κατασχέσεων οικίας .Συγκεκριμένα, το 2015 οι ασθενείς με κατάθλιψη στην Ελλάδα εκτιμάται ότι ξεπέρασαν τους 500.000. Παράλληλα, ιδιαίτερος προβληματισμός προκύπτει από την ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών (κατά 35%) εξαιτίας των μέτρων λιτότητας, ενώ από το 2012 και μετά τα ποσοστά των ακούσιων νοσηλειών (κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας) αυξάνονται ραγδαία, φτάνοντας από 56,6% το 2012 σε 74,5% το 2014.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

«Έλα, σκατότουρκε… έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, -γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε “ από ημάς” συνθήκην με “ έναν” κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!» 

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ

Σε λίγες ώρες φεύγει το δίσεκτο 2016. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλε για να μας πηδήξει,τελικά από ότι φαίνεται το πηδήξαμε εμείς (μη λέω μεγάλη κουβέντα γιατί απομένουν λίγες ώρες ακόμα). Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το 2016 ως το χρόνο των μεγάλων συγκινήσεων αλλά και απωλειών, ειδικά στο χώρο της μουσικής και της τέχνης γενικότερα. Πάνω από 500 διάσημοι στο είδος τους, μουσικοί, μας αποχαιρέτησαν σηματοδοτώντας όλο και πιο αδρά το τέλος μιας εποχής. Αναφορικά θα μνημονεύσω τους David Bowie,Leonard Cohen,Scotty Moore,Prince Red Army Choir.Οι τελευταίες δε μέρες του χρόνου επιφύλαξαν μια ακόμα τραγωδία. H Debbie Reynolds δεν άντεξε το θάνατο της κόρης της Carrie Fisher και έφυγε και αυτή μετά από 24 ώρες από το θάνατο της κόρης της. Σε προσωπικό επίπεδο το 2016 στάθηκε αμείλικτο, αφού πήρε από κοντά μας ένα μοναδικό φίλο με τρόπο αναπάντεχο. Μπορώ να σας εξομολογηθώ ότι ήταν μια από τις πιο σοκαριστικές στιγμές της ζωής μου η στιγμή που έμαθα την είδηση του χαμού του.
Στον αντίποδα μπορώ να πω ότι αυτή η χρονιά σημαδεύτηκε και με πολύ δυνατές και όμορφες στιγμές. Μέσα στη χρονιά γνώρισα καινούργιους φίλους και έζησα συναισθήματα πρωτόγνωρα, τα οποία μπορούν μέχρι ένα βαθμό να ισοσκελίσουν τις δύσκολες στιγμές.

LEMMY: ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ

Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο την έκανε ο Lemmy για άλλους κόσμους. Ο θάνατος τον βρήκε την ώρα που ήταν καθισμένος στην πολυθρόνα του και έπαιζε το αγαπημένο του ηλεκτρονικό παιγνίδι.Ο Lemmy κατάφερε να κατακτήσει τον σεβασμό όχι μόνο της μουσικής κοινότητας αλλά και της παγκόσμιας κοινής γνώμης που έχει κάποια σχέση ακόμα και ελάχιστη με τα δρώμενα της ροκ μουσικής. Αυτό που του αναγνωρίζουν όλοι ήταν η αυθεντικότητά του. Ποτέ δεν ακολούθησε το ρεύμα των καιρών και σχεδόν πάντα πήγε κόντρα σε αυτό. Όπως το Ιούνιο του 1977 όταν η έκρηξη του πάνκ βρισκόταν σε εξέλιξη.Τότε που καθετί που θύμιζε το παλιό ήταν αφορισμένο ο Lemmy φτιάχνει τους MOTORHEAD ηχογραφεί το ομώνυμο δίσκο. Ένα άλμπουμ με σκληρό heavy-metal ήχο όχι απλά ανήκουστο αλλά αιρετικό για εκείνη την εποχή. 
Ο Lemmy φρόντισε να παραμείνει αταλάντευτος όλα αυτά τα χρόνια παίζοντας ροκ΄ν΄ρολ(όπως ο ίδιος υποστήριζε απορρίπτοντας κάθε άλλο τίτλο για τη μουσική του) και ζώντας ως μια ροκ΄ν΄ρολ φιγούρα βγαλμένη από τη δεκαετία του '50 η οποία μετουσιώνει συνεχώς στοιχεία που έβρισκε στο δρόμο της πορείας της μέσα στο χρόνο και άξιζαν κάποιας προσοχής.
Πολλοί που δεν γνωρίζουν τον Lemmy θα νομίσουν κρίνοντας τον επιφανειακά ότι πρόκειται για ένα παρακμιακό μέθυσο γερο-ροκά που έτυχε οι ιδιορρυθμίες του να τον κάνουν διάσημο.