Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ;









Καλοκαιράκι και όλοι μας αποζητούμε την δροσιά της θάλασσας. Στις φιλικές συνευρέσεις είναι επίκαιρες οι συζητήσεις που αφορούν το βαθμό καθαρότητας των νερών που κολυμπάμε αλλά και αναζήτησης «παρθένων» παραλιών που μπορούμε ν ’απολαύσουμε  ένα ωραίο μπάνιο σε καθαρά νερά. Ειδικά όσοι έχουν μικρά παιδιά προβληματίζονται εντονότερα για την εύρεση παραλίας ,για να κάνουν τα πιτσιρίκια ένα ασφαλές από την άποψη της καθαρότητας των νερών, μπάνιο.
Αφού γίνεται η κατάλληλη προετοιμασία εξορμούμε στις παραλίες προς αναζήτηση δροσιάς ,σίγουροι ότι έχουμε επιλέξει την καλύτερη παραλία για την περίσταση.


Ως εδώ όλα καλά. Ωστόσο υπάρχουν και κάποιες μικρές εικόνες που μας χαλάνε την αισθητική αλλά όχι την διάθεση. Ίσως γιατί έχουμε βάλει και εμείς το χεράκι μας για να δημιουργηθούν. Πρόκειται για τα σκουπίδια και κυρίως για τα πλαστικά σκουπίδια.
Πόσες φορές δεν έχουμε δει  πλαστικές σακούλες  με σκουπίδια,προσεκτικά κλεισμένες,αλλά ανεξήγητα παρατημένες στην παραλία;. Ποιος ξέρει τι θα σκέφτηκε αυτός που την παράτησε; Ίσως να νομίζει ότι ο Ποσειδώνας θα στείλει τους Τρίτωνες να τις μαζέψουν.
Ποιος-α δεν έχει βρει στην πιο απόμερη παραλία ένα τουλάχιστον άδειο πλαστικό μπουκάλι νερού να περιμένει τον πανδαμάτορα χρόνο να το λιώσει ή τον ούριο άνεμο που θα το πετάξει στα γαλανά νερά για να πλεύσει σε άλλες ακτές  ή να γίνει μεζές για κανένα δελφίνι.

Ας δούμε όμως τι λένε οι ειδικοί για τα πλαστικά κυρίως σκουπίδια των παραλιών που κάποια στιγμή καταλήγουν στην θάλασσα.



Επιστημονική ανακοίνωση του Ινστιτούτου «ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ» στο International Committee for the Scientific Exploration of the Mediterranean (CIESM), 2013

1. Αναλύοντας περισσότερα από 1.000 δείγματα από 167 παραλίες των ελληνικών ακτών, δεν βρέθηκε ούτε ένα δείγμα που να μην περιέχει ίνες μικροπλαστικών(*). Τα ιζήματα των παραλιών έχουν την ιδιότητα να παγιδεύουν και να συσσωρεύουν τις μικροσκοπικές ίνες πλαστικού από το θαλασσινό νερό. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιούνται ως δείκτης του επιπέδου ρύπανσης μιας θαλάσσιας περιοχής.
2. Δείγματα από παραλίες σε δυσπρόσιτες και ακατοίκητες περιοχές νησιών βρέθηκε να έχουν περιεκτικότητα μικροπλαστικών ινών αντίστοιχη με αυτή των παραλιών της Αττικής. Αυτό δείχνει την ευρεία διασπορά των μικροσκοπικών ινών πλαστικού στο θαλάσσιο περιβάλλον, υπό την επίδραση των θαλάσσιων ρευμάτων.
3. 100% των ψαριών και θαλάσσιων ασπόνδυλων οργανισμών που εξετάστηκαν, βρέθηκαν επίσης να περιέχουν μικροπλαστικές ίνες στο στομάχι τους, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι τα μικροπλαστικά σωματίδια εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα

(*) Τα μικροπλαστικά είναι μικροσκοπικές ίνες ή σωματίδια από πλαστικό, με μέγεθος ≤5 mm, που δημιουργούνται κατά τη διάσπαση κάθε τύπου πλαστικού. Μέσω της επίδρασης παραγόντων όπως η υπεριώδης ακτινοβολία, ο αέρας, το αλάτι και ο κυματισμός της θάλασσας, οι ρυθμοί διάσπασης των πλαστικών είναι πολύ ταχύτεροι από ό,τι πιστεύαμε έως πρόσφατα. Λόγω του πολύ μικρού μεγέθους τους η πλειονότητά τους δεν είναι ορατή από το ανθρώπινο μάτι.
 Όπως προκύπτει από στοιχεία που συγκέντρωσε η οργάνωση Δίκτυο Μεσόγειος SOS για την περίοδο όπως προκύπτει από στοιχεία που συγκέντρωσε η οργάνωση Δίκτυο Μεσόγειος SOS για την περίοδο 2006-2012, ένα στα δύο σκουπίδια της θάλασσας είναι από πλαστικό. Ακολουθούν τα χάρτινα, τα μεταλλικά και τα γυάλινα. Τις πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν πλαστικά καπάκια και μπουκάλια και ακολουθούν πλαστικά κομμάτια άγνωστης αρχικής χρήσης, καλαμάκια, κομμάτια χαρτιού και αλουμινένια κουτάκια. 
Η πλειοψηφία των απορριμμάτων προέρχεται από τις δραστηριότητες αναψυχής που λαμβάνουν χώρα κοντά στην ακτή ή κοντά σε αυτή, ενώ σημαντική είναι και η συμβολή της αστικής ρύπανσης, όπου τα απορρίμματα μεταφέρονται στην παραλία μέσω ποταμών, ανέμου ή θαλάσσιων ρευμάτων. 
Σημειώνεται ότι παγκοσμίως τουλάχιστον 1.000.000 πουλιά και 100.000 θαλάσσια θηλαστικά πεθαίνουν κάθε χρόνο από πλαστικά και άλλα σκουπίδια που καταλήγουν στο περιβάλλον.
Αν νομίζετε οτι τα παραπάνω είναι υπερβολικά,παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο που αφορά ένα  ερημικό νησί ,το Midway, κάπου στο κέντρο του Βόρειου Ειρηνικού Ωκεανού,  με μοναδικούς κατοίκους τα πουλιά άλμπατρος. Η κοντινότερη στεριά βρίσκεται 2000 μίλα μακριά.




Την επόμενη φορά που θα βρεθούμε στην θάλασσα ας έχουμε στο νου μας πως οι εικόνες των σκουπιδιών δεν χαλάνε μόνο την αισθητική μας ,αλλά στερούν την ζωή σε αθώα πλάσματα.
Αν νομίζετε ότι το Midway βρίσκεται μακριά  μας ,διαβάστε αυτό.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου